Na pierwszy rzut oka fotografia eventowa może wydawać się bardzo prosta.
Fotograf przyjeżdża, chodzi po wydarzeniu i dokumentuje to, co się dzieje.
W rzeczywistości różnica pomiędzy przypadkowym zbiorem zdjęć a kompletnym materiałem zaczyna się od przygotowania.
Przed większym wydarzeniem chcę wiedzieć, co będzie się działo.
Kto jest najważniejszy?
Których momentów nie można przegapić?
Czy są wystąpienia, podpisanie umowy, ceremonia, pokaz, rozdanie nagród?
Czy klient potrzebuje również zdjęć stoisk, partnerów, produktów i publiczności?
Dopiero wtedy można myśleć o reportażu jako o całości.
Dobry materiał powinien mieć rytm.
Potrzebujemy szerokich ujęć pokazujących miejsce i skalę wydarzenia. Potrzebujemy średnich planów pokazujących ludzi i relacje między nimi. Potrzebujemy detali, które tworzą atmosferę.
I oczywiście momentów najważniejszych.
Na targach dochodzi jeszcze jeden poziom: trzeba pokazać nie tylko samo wydarzenie, ale również obecność marki.
Stoisko bez ludzi wygląda inaczej niż stoisko pełne odwiedzających. Produkt sfotografowany samodzielnie przekazuje inną informację niż ten sam produkt podczas prezentacji lub rozmowy z klientem.
Przy dużych imprezach plenerowych znaczenie ma również skala. W takich sytuacjach ujęcia z drona potrafią pokazać coś, czego nie da się zobaczyć z poziomu ziemi.
W sporcie wszystko dzieje się jeszcze szybciej.
Reakcja po zdobytym punkcie może trwać sekundę. Emocje zawodnika kilka chwil później wyglądają już zupełnie inaczej. Fotograf musi przewidywać, a nie tylko reagować.
Dlatego reportaż to ciąg decyzji.
Gdzie być?
Kiedy zmienić miejsce?
Kiedy fotografować szeroko?
Kiedy skupić się na jednym człowieku?
Na końcu klient powinien otrzymać nie tylko zbiór dobrych fotografii, ale materiał, z którego da się opowiedzieć całe wydarzenie od początku do końca.
To właśnie odróżnia dokumentację od reportażu.
Organizujesz konferencję, targi, galę albo wydarzenie sportowe?
Im więcej wiemy przed rozpoczęciem, tym mniej rzeczy trzeba później pozostawiać przypadkowi.